Foto: Maïten de Schepper

Nina Bobo 3: Siepa

Koen Verheijden / Bloos, Theaterproductiehuis Zeeland
di 19 mrt en wo 20 mrt

In Nina Bobo Siepa reist de eigenzinnige Robijn met een backpack op haar rug en met krampen in haar buik naar het land waar haar familie generaties lang heeft gewoond. In dat land hoopt ze de bron van het diepe verdriet van haar familie te vinden. 

De persoonlijke reis van Robijn wordt verweven met de strijd van haar Javaanse voormoeder Siepa die er alles aan doet om bij haar pasgeboren kind te blijven. Twee verhalen die onlosmakelijk verbonden zijn met de koloniale overheersing van Nederland in Indonesië.

Nina Bobo Siepa
is een intieme muziektheatervoorstelling in de vorm van een roadmovie. Een kwetsbaar duet tussen een jonge Indische Nederlander en haar Javaanse voormoeder. Het decor is het onpeilbare Java, waar de oorsprong ligt van veel Indische families. Voor deze voorstelling ging schrijver en regisseur Koen Verheijden voor het eerst zelf naar Indonesië, met het doel antwoord te vinden op de vraag wie zijn Javaanse voormoeder Siepa was en wat met haar is gebeurd.

Nina Bobo Siepa is het derde en laatste deel van de Nina Bobo trilogie waarin regisseur en schrijver Koen Verheijden als derde generatie Indische Nederlander zijn familiegeschiedenis centraal stelt om verschillende perspectieven op dit verleden te onderzoeken.

Alle delen zijn afzonderlijk van elkaar te bekijken.

 

Credits

regie en tekst Koen Verheijden
spel Bo Bojoh en Judith Noyons
componist en muzikant Reggy van Bakel
scenografie Tim Vermeulen
kostuumontwerp Hanne Pierrot
lichtontwerp Niels Runderkamp
dramaturgie Liet Lenshoek
fotografie Maïten de Schepper

Een productie van Theaterproductiehuis Zeeland en Bloos

 

Meer over de makers

Koen Verheijden studeerde in 2020 af aan de Toneelacademie van Maastricht en is nu werkzaam als schrijver en regisseur. Na een succesvol eerste deel van de Nina Bobo trilogie brengt hij nu deel twee van die Indische familie-epos waarin hij niet schroomt kritisch naar de geschiedenis en zijn familie te kijken. Vanuit onderzoek maakt hij reconstructies van politieke of historische gebeurtenissen, je zou zijn voorstellingen documentair kunnen noemen. Zijn werk is ondergedompeld in melancholie en gaan over personen die aan de zijlijn van die gebeurtenissen hebben gestaan.