Combats de Lianes

Ecologische vernietiging is cultureel geweld. Dat is de kern van Combat des lianes, een intense en bezwerende voorstelling van choreograaf Zora Snake. In het halfduister van een symbolisch heilig woud veranderen lichamen in kronkelende vormen, buigend en verstrengeld als lianen op weg naar het licht. Het lichaam wordt drager van herinnering en verzet. 
 
De voorstelling is diep verankerd in de bossen van Centraal-Afrika en in de strijd van inheemse gemeenschappen zoals de Baka. Hun kennis, leefwijze en spirituele relatie met de natuur vormen het hart van het werk. Voor hen is het woud geen omgeving, maar identiteit: het woud is wie zij zijn. 
 
Zeven dansers en muzikanten vormen samen een levend landschap. Hun bewegingen zijn afwisselend vloeiend en schokkerig, alsof het lichaam tegelijk wil vastklampen en ontsnappen. De choreografie is doordrenkt van rituelen, trance en polyritmiek, gevoed door elektronische beats en sjamanistische klanken. Muziek en dans ademen samen in een ritueel dat confronteert én wil helen. 
 
De lianen verbeelden verbinding en spanning: worteling én beweging, bescherming én gevaar. Het woud verschijnt als strijdtoneel en schuilplaats, waar leven en dood naast elkaar bestaan. 
 
Combat des lianes maakt grote thema’s fysiek voelbaar. De ervaringen van de Baka resoneren met vormen van uitsluiting wereldwijd. Het theater wordt een rituele ruimte waarin publiek en performers tijdelijk één gemeenschap vormen – geen aanklacht in woorden, maar een fysieke oproep die woede, hoop en verbeelding samenbrengt. 

ENG
In the raw, ritualistic dance performance of Combat des lianes, bodies resist destruction. In an imaginary forest, struggle, solidarity and survival become physically palpable. 
 
Ecological destruction is cultural violence. That is the notion at the core of Combat des lianes, an intense and mesmerising performance by choreographer Zora Snake. In the semi-darkness of a symbolically sacred forest, bodies transform into writhing forms, bending and intertwining like lianas growing towards the light. The body becomes a vessel of memory and resistance. 
 
The performance is deeply rooted in the forests of Central Africa and in the struggles of indigenous communities such as the Baka. Their knowledge, way of life and spiritual relationship with nature form the heart of the work. For them, the forest is not merely an environment, but an identity: the forest is who they are. 
 
Seven dancers and musicians together form a living landscape. Their movements are alternately fluid and jerky, as if the body wants to cling on and escape at the same time. The choreography is steeped in rituals, trance and polyrhythms, fuelled by electronic beats and shamanic sounds. Music and dance breathe together in a ritual that both confronts and seeks to heal. 
 
The lianas symbolise connection and tension: rootedness and movement, protection and danger. The forest appears both as a battlefield and a refuge, where life and death coexist. 
 
Combat des lianes turns major themes into a physically palpable sensation. The experiences of the Baka reflect forms of exclusion across the world. The theatre becomes a ritual space in which audience and performers temporarily form a single community – not a spoken indictment, but a physical call that brings together anger, hope and imagination.