Sybren van der Velde
Sybren van der Velde schrijft een stuk over Maria, moeder en gepensioneerd countryzangeres, die na het overlijden van haar dochter naar Oostende trekt om te vergeten. Vanuit haar strandcabine kijkt ze naar de zee, de vogels en voorbijgangers, en spreekt ze over verlies, Dolly Parton, Las Vegas, veeartsen, neonlichten en dingen die verdwijnen, terwijl figuren als een jutter en een cowboy komen en gaan in het kustgrijs. Onder begeleiding van ... onderzoekt Sybren herinnering, hypernostalgie en taal: hoe andermans herinneringen zich nestelen in de onze, hoe vergeten vormgeeft, en hoe klank, dialect en genre samen een koortsdroom bouwen.
© Anne van Zantwijk
Sybren
Sybren van der Velde is een Brits-Nederlands schrijver en kunstenaar, geboren in Den Haag en opgegroeid in de Rottefalle. In 2024 studeerde hij af aan de Toneelacademie Maastricht als performer. Het grootste deel van zijn werk vertrekt vanuit hypernostalgia: een diep sentimenteel verlangen naar een ruimte, plaats of moment, in het verleden of de toekomst. Hij vergroot — en fetisjeert soms — deze gevoelens, zowel in het dagelijks leven als in zijn artistieke praktijk, en vraagt zich voortdurend af of zulke gevoelens persoonsgebonden zijn, hoe rekbaar ze zijn, en of je kunt verlangen naar een tijd of plek die je zelf niet hebt doorleefd. Hypernostalgia ontkent de taalkundige beperkingen van nostalgie niet, maar speelt met een breder scala aan gevoelens — landschappen, bedoeld om de heimwee en de verdwaalden in de tijd te troosten.
