Foto: Lana Prins
wo 17 mrt - do 18 mrt

LOÏE2

Judith Schrijver
wo 17
mrt
-
do 18
mrt

In deze soloperformance van Judith Schrijver, volgen we een vrouw die helemaal weg is van Art-Nouveau danseres Loïe Fuller. In de poging dichterbij haar idool te komen, raakt ze haar gaandeweg juist kwijt. 

De vrouw gaat terug naar de plek waar ze zich voor het laatst verbonden met Fuller voelde, maar tot haar grote schrik vindt ze niets. Haar adoratie lijkt zich tegen haar te keren.

LOÏE2 volgt de aftakeling van een vrouw die in een uitzichtloos denkpatroon vast komt te zitten en zich daar verwoed uit probeert te bevrijden. 

De fenomenale Loïe Fuller (1862-1928) staat bekend als danseres die met haar zijden jurk en Serpentine Dance voor enorme ontwikkelingen heeft gezorgd. Het begon met een geïnspireerd moment voor haar spiegel waarop ze plotseling zag hoe kleuren en vormen een wereld konden oproepen.

Vanaf dat moment heeft ze haar hele leven in teken gezet van die uitvinding en is nooit opgehouden die te ontwikkelen, op oneindig veel vlakken. Deze vrouw was acteur, choreograaf, vormgever, beeldend kunstenaar, lichttechnicus, productieleider en performer, allemaal in één...

Het afscheid van Loïe Fuller

Credits

tekst, spel, muziek Judith Schrijver
kostuum Akelei Loos
choreografie Goda Žukauskaitė
licht Cris Mollee
muziek Luc Debuyser
dramaturgie Tjeerd Posthuma
productie Lena Meijer
zakelijk Ezra Bredius
in samenwerking met Het Allard Pierson Museum
opgedragen aan theaterdocent Steven Schenk (1959-2020)

mede mogelijk gemaakt door Stichting Voordekunst, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Stichting voor Vrouwen door Vrouwen, Stichting Melanie, Amarte Fonds

 

"Ik moet bekennen dat ik haar op een gegeven moment ben kwijtgeraakt. Ik ben natuurlijk wel vaker iets kwijtgeraakt, ik raak aan de lopende band dingen kwijt, maar deze keer was het toch anders. 

De dromen, de verbeeldingen, de gesprekken die ik met haar had, wat het voor mij betekende, het gevoel dat ik onvoorwaardelijk gesteund werd. Dat ik me op een kosmische manier verbonden voelde met haar, met de kunst, met licht en liefde en vrijheid, met romantiek, met stinkende café’s. De schoot waar ik in kon liggen, dat zij al mijn vragen beantwoordde.

Bij haar had ik het gevoel dat ik iemand was, zo lang zij mij maar zag. Dat ik ergens bij hoorde. Dat was ik allemaal kwijt. Dus toen ben ik teruggegaan."

Foto: Lana Prins

Cookies

We maken gebruik van cookies en vergelijkbare technieken om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content van derden af te beelden, zoals ook video’s, en voor verschillende andere toepassingen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door ‘akkoord’ te klikken, stemt u hiermee in. Als u niet akkoord bent, kunt u via de knop ‘Instellingen aanpassen’ uw voorkeuren opgeven. Meer informatie…

Cookies zijn nodig om de website goed te laten functioneren. Zo wordt uw winkelmandje onthouden tijdens de bestelling en kunt u inloggen op de website.

Maar cookies zijn ook nodig om de ervaring op de website te verrijken. Bijvoorbeeld media van derde partijen, zoals video's, gaan vaak gepaard met cookies. Ook houden we statistieken bij om de site doorlopend te verbeteren.

Als laatste worden cookies ook gebruikt om informatie rond onze marketing-activiteiten, zoals nieuwsbrieven en advertenties, zo efficiënt en persoonlijk mogelijk uit te kunnen uitvoeren.

Cookie instellingen